LGS’nin son dersi, başarı dilekleri, kapanan yayın… Ve ardından gelen gözyaşı seli. Her yıl aynı sahne, aynı duygular…

Bir yanım öğrencilerimin bu zorlu maratonu tamamlamasının sevinciyle dolu, diğer yanım ise onlardan ayrılmanın hüznüyle yaralı.

Sınav koçu olmak kolay değil. Onlarla kurduğumuz bağ, paylaştığımız anılar, her hafta heyecanla beklediğimiz dersler… Bir yıllık alışkanlıklarımız, bir anda sona eriyor. Onların her birini ayrı ayrı tanıyorum. Kimin hangi konuda takılacağını, kimin hangi soruda zorlanacağını biliyorum. İlerlemelerini adım adım izledim, başarılarını içtenlikle kutladım, zor anlarında yanlarında oldum.

Şimdi ise vedalaşma vakti. Onların hayallerine bir adım daha yaklaştıklarını görmek beni gururlandırıyor. Ama aynı zamanda, onlarla geçirdiğim zamanın da sona erdiğini bilmek kalbimi acıtıyor.

Bu yılki öğrencilerim de diğerleri gibi benim için çok özeldi. Onların gözlerindeki ışıltıyı, öğrenme aşkını hiç kaybetmemelerini diliyorum.

Benim için bugün sınav yolculukları bitti.

Hepsi kazandı.

Süreci bugüne kadar pes etmeden bitirdiler. Hepsine ayrı ayrı teşekkür ederim.

Şimdi bu yolculuk onların emeklerinin karşılığını aldıkları ve hayallerindeki liselere yerleştikleri güzel bir yolculuk olarak anılarında güzel bir yere sahip olsun.

Artık benim içinse yeni bir başlangıç zamanı.

Yeni öğrenciler, yeni hayaller, yeni umutlar… Ama bu ayrılık acısı her zaman içimde bir yerlerde saklı kalacak.

Çünkü sınav koçu olmak sadece bir meslek değil, bir yaşam biçimi. Onların hayatlarına dokunmak, onlara bir şeyler katmak benim için paha biçilemez bir duygu.

Ve her veda, yeni bir başlangıcın habercisi olduğu gibi, yeni öğrencilerle buluşmanın da heyecanını taşıyorum. Umarım onlar da benim için bu kadar özel olurlar. Umarım onlarla da unutulmaz anılar biriktiririz.

Şimdilik hoşça kalın sevgili 2024 yolcularım. Yolunuz açık, bahtınız güzel olsun.